Fısıltılarını hissediyorum Bal..

Uykulu kalktığım bir sabahtı bugün.Uykulu kalkmama rağmen mutluydum.Sebebi Bal'dı..Rüyama girmişti.Uçsuz bucaksız buğday tarlasında yıldız gibi parıldıyordun.Gözlerin bana baktıkça kalbimin atışlarını hissediyordum adeta.Yanıma doğru gelmeye başlayınca rüyada bile utanıyordum.Karşı karşıya kaldığımız zaman bana küçük bir tebessüm edip kulaklarıma şu cümleyi fısıldadın. 'Konuş benimle Sarışın konuş benimle' Ne demekti ki bu şimdi.Bitmiş bir ilişkimiz vardı.Aklıma bin bir türlü sorular geliyordu.Hiç birine aldırış etmedim.Onu arayıp konuşmak istiyordum bir an önce.Akşam olunca arıcaktım.Elimde telefon odaya çekildim.Numarasını çevirip tam arayacakken telefonu kapattım.Ne diyebilirdim ki? 'Naber Bal?' mı diyecektim.Telefonumu suratıma kapatabilirdi veya açmayabilirdi.Güvenimi kazanıp aramam gerekiyordu.Kendimi yatağa atıp düşünmeye başladım.Eski sevgilisinin sesini duymak onu iyi hissettirirmiydi?Yoksa sesimi duyarsa daha mı kötü olurdu.Oof off.Gene geldi kör günler Allah'ım.1saat düşündükten sonra aramamaya karar verdim.Bilmiyorum Bal.Belki aramamı isteyebilirdin.Belki benimle hala o eski günleri istiyor olabilirsin.Ama arayamam seni ben.Bunu yapacak ne güvenim nede cesaretim var.Kalbim paramparça oldu Bal.Kalbimin parçalarını gelip yerden toplayabilirmisin?Beni tekrar eskisi gibi yapabilirmisin?Bu şehrin duvarlarını birer birer üstümden kaldırabilirmisin?Sen gittikten sonra solum sağım yalnızlık içinde kaldı.İçimde olan sen çıkmıyorsun benden bal.Küçük ellerinle açtığın o yarayı kimse dikemedi bal.
Cem Adrian'ın dediği gibi bal ''Karanlığın içinde,sessizliğin dibinde,kalbim can çekişiyor.'' Aynen böyle oluyorum bal.Karanlığım içindeyim sessiz sakin bir yerdeyim bal.Uzat ellerini bal.Bu aralar havalar soğuk ısıtırım seni.
Saklandığımız fare deliğinde bile buldu bizi ayrılık.Bizi ayrı yerlere savurdu.Bir gün elbet hayat tekrar bize gülecek balım inanıyorum buna.Sessizce seviyorum seni.Beni bu kör karanlıktan çıkar bal.Hayata tekrar döndür beni.Kurtar beni.
Kurtar...